Ο Προαθλητικός / Προαγωνιστικός Έλεγχος απευθύνεται τόσο σε μεμονωμένους αθλητές όσο και σε αθλητικούς συλλόγους. Η Αθλητική Καρδιολογία είναι μια σχετικά νέα και αναδυόμενη υποειδικότητα της Καρδιολογίας. Βασικό αντικείμενο της είναι η αναγνώριση των αθλητών υψηλού κινδύνου για αιφνίδιο καρδιακό θάνατο ή αθλητών με καρδιαγγειακές παθήσεις που μπορεί να επιδεινωθούν λόγω εντατικής άθλησης.
Παρά τα σημαντικά οφέλη για την υγεία που παρέχει η τακτική φυσική άσκηση, η υψηλής έντασης άσκηση μπορεί παραδόξως να λειτουργήσει ως έναυσμα για απειλητικές για τη ζωή κοιλιακές αρρυθμίες ιδιαίτερα σε εκείνους που προηγουμένως έκαναν καθιστική ζωή ή είχαν σημαντική καρδιαγγειακή νόσο. Πράγματι, ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος είναι η κύρια αιτία θανάτου που σχετίζεται με την άσκηση στους αθλητές. Η καρδιαγγειακή ασφάλεια κατά τη διάρκεια της συμμετοχής σε αθλήματα για άτομα όλων των επιπέδων και ηλικιών είναι επιτακτική ανάγκη για την αποφυγή της καταστροφικής και συχνά αποτρέψιμης συνέπειας του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου και έχει γίνει κοινός στόχος μεταξύ των ιατρικών και αθλητικών οργανισμών.
Η τακτική σωματική δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένης της συστηματικής άσκησης, αποτελεί σημαντικό συστατικό της θεραπείας για τα περισσότερα καρδιαγγειακά νοσήματα και σχετίζεται με μειωμένη καρδιαγγειακή και συνολική θνησιμότητα. Σε μια εποχή όπου υπάρχει μια αυξανόμενη τάση προς έναν ολοένα και περισσότερο καθιστικό τρόπο ζωής και έναν αυξανόμενο επιπολασμό της παχυσαρκίας και των σχετιζόμενών καρδιαγγειακών νοσημάτων, η προώθηση της τακτικής φυσικής άσκησης είναι πιο κρίσιμη από ποτέ και στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων για όλες τις επιστημονικές εταιρείες της καρδιαγγειακής ιατρικής. Ακόμη και κατά τη διάρκεια άλλων επισκέψεων ρουτίνας οι γιατροί όλων των ειδικοτήτων οφείλουν να ενθαρρύνουν τη συστηματική άσκηση σε όλους τους ασθενείς, με στόχο την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ των πολλαπλών οφελών της άσκησης, του μικρού κινδύνου αιφνίδιου θανάτου και των στόχων του ασθενούς με καρδιαγγειακή νόσο, για καλή φυσική κατάσταση και συμμετοχή σε σχετικά έντονη άσκηση. Η έγκαιρη ανίχνευση δυνητικά θανατηφόρων διαταραχών σε αθλητές μπορεί να μειώσει την καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνησιμότητα μέσω της διαστρωμάτωσης κινδύνου, των ειδικών για τη νόσο παρεμβάσεων και τροποποιήσεων της επιτρεπόμενης άσκησης. Όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν τη γνώση των φυσιολογικών καρδιαγγειακών προσαρμογών στην οξεία και χρόνια άσκηση ανάλογα με τη διάκριση των αθλημάτων σε δεξιότητας, δύναμης, αντοχής και μικτών, των ειδικών μεταβολικών τους χαρακτηριστικών και της επαγόμενης καρδιαγγειακής αναδιαμόρφωσης σε διαφορετικές καταστάσεις, όπως βαθιά θάλασσα, μεγάλο υψόμετρο, χαμηλές ή υψηλές θερμοκρασίες κ.α. Η γνώση της συχνότητας εμφάνισης του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου στους αθλητές και του συνόλου των υπεύθυνων καρδιαγγειακών αιτίων επιτρέπει τον εντοπισμό των αθλητών υψηλού κινδύνου για αιφνίδιο θάνατο πριν από τη συμμετοχή και τη λήψη μέτρων πρωτογενούς πρόληψης. Ταυτόχρονα η αναγνώριση των καρδιαγγειακών παθήσεων που μπορεί να επιδεινωθούν λόγω της εντατικής προπόνησης επιτρέπει τον εντοπισμό των αθλητών που θα ωφεληθούν από την εντατικοποίηση των μέτρων δευτερογενούς πρόληψης.